السيد أحمد الهاشمي ( مترجم وشارح : حسن عرفان )
87
جواهر البلاغة ( فارسى )
تمرين ديگر براى بيان انواع تشبيه : بليغ ، ضمنى ، تمثيل ، مقلوب ، مؤكّد ، مفصّل و مجمل . 1 - خلط الشجاعة بالحياء فأصبحا * كالحسن شيب لمغرم بدلال « 1 » شجاعت را با شرم درآميخت ، پس اين دو چونان زيبايى شده است كه براى دلدادهاى با ناز آميخته شده باشد . « شيب » : آميخته شده است . « مغرم » : دلداده ، شيفته و عاشق . « دلال » : ناز و عشوه . 2 - شقائق يحملن النّدى فكانّه * دموع التّصابى فى خدود الخرائد « 2 » لالههايى كه شبنم دارند گويا آن شبنمها اشكهاى عشق بر گونههاى دوشيزگان است . 3 - عذب الفراق لنا قبيل و داعنا * ثمّ اجترعناه كسمّ ناقع فكأنّما أثر الدّموع بخدّها * طلّ تناثر فوق ورد يانع « 3 » اندكى پيش از خداحافظى جدايى براى ما گوارا بود ، سپس آن را چونان زهر كشنده جرعهجرعه نوشيديم . گويا اثر اشكها بر گونهاش بسان شبنمى است كه بالاى گل رسيدهاى پراكنده شده است . 4 - و ترى الغصون تميل فى أوراقها * مثل الوصائف فى صنوف حرير « 4 » و شاخهها را مىنگرى كه در ميان برگهايش خم مىشود ، چونان كنيزكان در جامههاى ابريشمى . 5 - و حديقة ينساب فيها جدول * طرفى برّونق حسنه مدهوش « 5 » يبدو خيال غصونها فى مائه * فكأنّما هو معصم منقوش و باغى كه در آن جويى جريان دارد چشمانم از اوج زيباييش از هوش رفته است . تصوير شاخههايش در آب آن جوى آشكار مىشود گويى مچى نقش يافته است . 6 - انظر إلى حسن تكوين السّماء و قد * لاحت كواكبها و الليل ديجور
--> ( 1 ) - اين شعر از ابو تمام است . شجاعت آميخته با شرم را تشبيه كرده است به زيبايى آميخته با ناز . نگاه كنيد به « المثل السائر » ج 1 ، ص 390 . اين تشبيه مرسل ، تمثيل و مجمل است . ( 2 ) - اين شعر از بحترى است و تشبيه در آن تمثيل ، مرسل و مجمل است . ( 3 ) - در بيت اول تشبيه مرسل و مجمل است ، و در بيت دوم تشبيه تمثيل مؤكّد و مجمل . ( 4 ) - اين تشبيه تمثيل ، مرسل و مجمل است . ( 5 ) - اين تشبيه تمثيل ، مرسل و مجمل است .